مقالات

مالکیت خانه کلیدی برای رفاه خانوار است – نگاهی به مسکن


مالکیت خانه همچنان نقش مهمی در انباشت ثروت خانوار در ایالات متحده دارد. علاوه بر ایجاد ثبات، مالکیت خانه به خانوارها این امکان را می دهد که در طول زمان سهام ایجاد کنند و دارایی مالی با ارزشی را انباشته کنند. همانطور که در یک پست وبلاگ قبلی مشخص شد، مزایای مالکیت خانه فراتر از انباشت ثروت است و شامل امنیت مالی بیشتر، ثبات دوران بازنشستگی و رفاه بیشتر خانواده و جامعه می شود.

آخرین نظرسنجی فدرال رزرو از امور مالی مصرف کننده (SCF)1 اهمیت مسکن برای تامین مالی خانوار را برجسته می کند. در سال 2025، خانه های اولیه بیش از یک چهارم کل دارایی های خانوار را تشکیل می دهند که در مجموع به 47.2 تریلیون دلار می رسد. این داده ها همچنین نشان می دهد که شکاف ثروت قابل توجهی بین صاحبان خانه و مستاجران وجود دارد و نشان می دهد که چقدر ارزش ویژه خانه در بین درآمد و گروه های سنی متفاوت است.

خانه های اولیه همچنان یک دارایی مهم خانوار هستند

اقامتگاه های اولیه یکی از بزرگترین اجزای دارایی های خانوار ایالات متحده را نشان می دهد که از چندین دسته اصلی دارایی های مالی و سرمایه گذاری پیشی می گیرد (شکل 1).

در سال 2025، ارزش کل اقامتگاه های اولیه به 47.2 تریلیون دلار خواهد رسید که 26 درصد از کل دارایی های خانوار را تشکیل می دهد. این از ارزش سایر دارایی های مالی بیشتر است2 (20٪ یا 36.3 تریلیون دلار)، حساب های بازنشستگی (18٪ یا 33.4 تریلیون دلار) و منافع تجاری (17٪ یا 31.5 تریلیون دلار).

مالکیت خانه نیز در میان خانواده های ایالات متحده گسترده است. تقریباً دو سوم (66٪) در سال 2025 صاحب خانه اصلی خود بودند. در مقایسه، 55٪ از خانوارها دارای حساب بازنشستگی بودند، در حالی که 20٪ سهام یا اوراق قرضه داشتند.

اگرچه سایر دارایی‌های مالی در اختیار 99 درصد خانوارها بود، این دسته گسترده شامل حساب‌های جاری، حساب‌های بازار پول و کارت‌های نقدی پیش‌پرداخت شده بود که اغلب عمدتاً برای تراکنش‌های مالی روزانه به جای انباشت ثروت بلندمدت استفاده می‌شدند. سهم قابل توجهی از دارایی های خانوار که توسط اقامتگاه های اولیه نشان داده می شود، بر اهمیت مسکن برای رفاه مالی کلی خانوارهای آمریکایی تأکید می کند.

صاحبان خانه همچنان از مستاجران ثروتمندتر هستند

اهمیت مسکن به عنوان یک دارایی خانوار نیز در شکاف قابل توجه ثروت بین صاحبان خانه و اجاره نشینان منعکس شده است (شکل 2).

در سال 2025، متوسط دارایی خالص خانوارهای صاحب خانه 458,900 دلار بود، در مقایسه با تنها 10,600 دلار برای خانوارهای مستاجر. این به این معنی است که میانگین خانوار صاحب خانه تقریباً 43 برابر ثروت خالص خانوارهای متوسط ​​اجاره‌گر است. بین سال‌های 2022 و 2025، میانگین دارایی خالص مالکان خانه 6 درصد افزایش یافته است در حالی که میانگین دارایی خالص اجاره‌کنندگان 7 درصد کاهش یافته است.

شکاف ثروت فراتر از حقوق صاحبان سهام است. صاحبان خانه همچنین تمایل دارند مقادیر بیشتری از دارایی های مالی از جمله حساب های بازنشستگی، سهام و سایر سرمایه گذاری ها را در اختیار داشته باشند. در سال 2025، متوسط ​​دارایی‌های مالی در میان صاحبان خانه‌هایی که دارایی‌های مالی دارند، 109800 دلار بود، در مقایسه با 5300 دلار در میان اجاره‌کنندگانی که دارایی‌های مالی دارند. این تفاوت نشان می‌دهد که مزیت ثروت مرتبط با مالکیت خانه در ترازنامه‌های گسترده‌تر خانوار منعکس می‌شود، نه فقط ثروت مسکن.

شایان ذکر است که درآمد، سن، تحصیلات و سایر ویژگی های خانوار نیز به شکاف ثروت مشاهده شده کمک می کند. بنابراین، این یافته‌ها رابطه قوی بین مالکیت خانه و ثروت بیشتر خانوار را نشان می‌دهند، نه اینکه مالکیت خانه را تنها علت تفاوت بدانند.

ارزش خانه نقش مهمی برای خانوارهای کم درآمد و سالمندان دارد

اگرچه مالکان خانه ها تمایل دارند که دارایی بیشتری نسبت به اجاره دهندگان داشته باشند، سهم سرمایه خانه در ثروت خانوار به طور گسترده ای بر اساس درآمد و گروه سنی متفاوت است (شکل 3). برای بسیاری از خانوارها، به ویژه آنهایی که در آستانه بازنشستگی هستند یا در حال بازنشستگی هستند، سهام انباشته سهم قابل توجهی از کل ثروت آنها را نشان می دهد.

میانگین سهم ثروت در حقوق صاحبان سهام با افزایش سن افزایش و با درآمد کاهش می یابد. در میان خانوارهای ۷۵ ساله و بالاتر، دارایی ۶۲ درصد از ثروت را در گروه کم درآمد تشکیل می‌دهد، در حالی که در میان خانواده‌های دارای بالاترین درآمد تنها ۱۶ درصد است. الگوی مشابهی در میان خانوارهای 65 تا 74 ساله ظاهر می‌شود، که در آن میانگین سهم حقوق صاحبان سهام از 40 درصد برای گروه کم درآمد تا 15 درصد برای گروه بالاترین درآمد متغیر است.

این یافته ها اهمیت حقوق صاحبان خانه را به عنوان منبع امنیت مالی در آینده نشان می دهد. برای خانوارهای مسن‌تر با درآمد پایین‌تر، سهام انباشته می‌تواند یک ذخیره مهم ثروت و منبع بالقوه انعطاف‌پذیری مالی در دوران بازنشستگی باشد.

با این حال، این الگو در همه گروه های سنی و درآمدی جهانی نیست. چند گروه جوان‌تر و کم‌درآمد دارای میانگین سهم خالص خانه صفر هستند که نشان‌دهنده این واقعیت است که بسیاری از خانوارهای این گروه‌ها صاحب خانه نیستند. این تنوع نشان می دهد که چگونه تفاوت در دسترسی به مالکیت خانه، و همچنین توانایی انباشت سرمایه مسکن، ترکیب ثروت خانوار را شکل می دهد.

صاحبان خانه بدون وام مسکن، دارایی و ثروت بیشتری را جمع آوری کرده اند

میزان ثروت مسکن نیز به این بستگی دارد که خانوارها در کجای فرآیند بازپرداخت وام مسکن قرار دارند. مقایسه مالکان خانه با و بدون بدهی وام مسکن معوق دیدگاه دیگری در مورد اینکه چگونه حقوق صاحبان خانه با ثروت کلی خانوار مرتبط است ارائه می دهد (شکل 4).

در سال 2025، تقریباً دو سوم از صاحبان خانه بدهی های معوقه داشتند، در حالی که کمی بیش از یک سوم خانه های خود را بدون بدهی وام مسکن داشتند. همانطور که انتظار می رود، صاحبان خانه هایی که وام های مسکن خود را پرداخت کرده اند، نسبت به کسانی که هنوز وام مسکن دارند، دارایی بیشتری دارند و ارزش خالص کل بیشتری دارند.

میانگین حقوق صاحبان خانه در میان صاحبان خانه بدون وام مسکن 300000 دلار است، در حالی که در میان صاحبان خانه با وام مسکن معوق 205000 دلار است. این تفاوت در ثروت کلی خانوار نیز مشهود است: صاحبان خانه بدون وام مسکن دارای متوسط ​​دارایی خالص 605700 دلار هستند، در حالی که برای صاحبان خانه که هنوز بدهی وام مسکن دارند 417730 دلار است.

این تفاوت ها نقش پرداخت وام مسکن را در ایجاد حقوق صاحبان سهام در طول چرخه عمر مالکیت خانه برجسته می کند. همانطور که خانوارها اصل وام مسکن خود را پرداخت می کنند، دارایی خود را در خانه های خود افزایش می دهند و به طور بالقوه موقعیت مالی کلی خود را تقویت می کنند.

با این حال، داشتن وام مسکن به این معنی نیست که خانوارها ثروت جمع نمی کنند. صاحبان خانه با وام مسکن معوق نیز با پرداخت وام های خود سهام ایجاد می کنند و می توانند از افزایش ارزش خانه استفاده کنند.

نتیجه گیری

بررسی مالی مصرف کننده در سال 2025 نقش مهم مالکیت خانه را در انباشت ثروت خانوار تقویت می کند. اگرچه تفاوت در ویژگی‌های خانوار و شرایط مالی شکاف ثروت را شکل می‌دهد، مالکیت خانه فرصت مهمی برای انباشت دارایی‌ها از طریق دارایی‌هایی است که نیازهای اولیه مسکن را تامین می‌کند. برای خانوارهای آمریکایی، مالکیت خانه چیزی بیش از انتخاب مسکن باقی می ماند: می تواند مسیر مهمی برای ایجاد ثروت و دستیابی به امنیت مالی بلندمدت باشد.

توجه:


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا