رای دهندگان ماساچوست طرح ساخت خانه های اولیه بیشتر را رد کرده و بر کنترل منطقه بندی محلی فشار می آورند

رای دهندگان ماساچوست سوال 7 را رد کردند، یک طرح رای گیری با هدف تشویق خانه های آغازین با کاهش اندازه خانه های مورد نیاز برای ساخت یک خانه.

این ابتکار حداقل مساحت زمین جدید 5000 فوت مربع را برای خانه های تک خانواده ایجاد می کند. این زمین به حداقل 50 فوت زمین در مرز یک خیابان یا حق تقدم عمومی نیاز دارد و همچنین به فاضلاب عمومی و آب نیاز دارد، اما در غیر این صورت راه را برای ساخت خانه های کوچکتر در ماساچوست هموار می کند.

این معیار با اختلاف 50.6 درصد به 49.4 درصد شکست خورد.

می‌گوید: «من فکر می‌کنم می‌دانید که متأسفانه هنوز هم NIMBYism زیادی در سراسر ماساچوست وجود دارد مایک تراوالین، رئیس امور دولتی انجمن سازندگان و بازسازی‌کنندگان ماساچوست. HBRA از این اقدام حمایت کرد و استدلال کرد که به رفع کمبود 220,000 مسکن در ایالت کمک می کند و به سازندگان اجازه می دهد خانه های اولیه بیشتری بسازند.

او به Realtor.com می‌گوید: «مخالفت‌های زیادی با هر نوع قانون یا همه‌پرسی که کنترل محلی را از هر شهرداری سلب کند، وجود دارد. ساکنان و سیاستمداران شهر واقعاً می خواهند در مورد آنچه در شهرهایشان ساخته می شود، حرف آخر را بزنند.

ماساچوست کمبود شدید خانه‌های کوچک‌تر و مقرون‌به‌صرفه‌تر دارد، که از خریدار خانه شدن ساکنان جوان جلوگیری می‌کند و ساکنان مسن‌تر را در خانه‌های بزرگ‌تری که دیگر توان نگهداری از آن‌ها را ندارند، محبوس می‌کند.

فقدان خانه های آغازین در ایالت بخشی از روند عمومی ملی دور شدن از خانه های کوچکتر است. متوسط ​​اندازه خانه در دهه 1960 1500 فوت مربع بود. تا سال 2024، متوسط ​​اندازه خانه به 2205 فوت مربع افزایش یافته است.

مطالعه دانشگاه تافتز نشان داد که تصویب سوال 7 می تواند بین 3500 تا 12000 خانه جدید در دهه اول ایجاد کند و در نهایت عرضه مسکن ماساچوست را تا 320000 واحد افزایش دهد.

اندرو میکولاسازمان دهنده طرح رأی گیری و اقتصاددان ارشد مسکن در مؤسسه پایونیر، این تلاش را رهبری کرد.

او به Realtor.com گفت: “ما از حمایت بیش از 1.2 میلیون رای دهنده که از آوردن خانه های اولیه بیشتر به خانواده ها در ماساچوست حمایت می کنند، سپاسگزاریم.”

حداقل تعداد زیادی در حال حاضر به صورت محلی تنظیم شده است. یک گزارش منطقه‌بندی از اطلس ملی منطقه‌بندی نشان می‌دهد که بیش از نیمی از شهرداری‌های این ایالت برای ساختن یک خانه به زمین‌هایی به مساحت حداقل 40000 فوت مربع یا حدود یک هکتار نیاز دارند.

این قوانین محدودکننده منطقه‌بندی بخشی از دلیلی است که ماساچوست نمره “F” دریافت کرد و دو سال متوالی در رتبه آخر در کارت گزارش مقرون به صرفه و مسکن Realtor.com قرار گرفت. این ایالت با قوانین پیچیده منطقه‌بندی، همراه با قیمت‌های بالا و هزینه‌های بالای ساخت و ساز گرفتار بود.

میانگین قیمت فروش در ماساچوست 699990 دلار است که حدود 250000 دلار بیشتر از میانگین ملی 415000 دلار است.

تراوالین می گوید: «از دیدگاه توسعه دهندگان، ما می دانیم که اگر این کار را انجام دهیم، آنها خواهند آمد.

او ادامه می‌دهد: «فقط یک تقاضای غول‌پیکر برای این نوع مسکن در ماساچوست وجود دارد، زیرا آن مسکن واقعاً به مقدار قابل توجهی وجود ندارد». ما خانه های کوچک کافی نداریم که برای اولین بار خریداران یا متخصصان جوان، خانواده های جوان یا آشیانه های خالی را جذب کنیم.»

تراوالین معتقد است که این لایحه به دلیل مخالفت سیاستمداران محلی که “واقعاً می خواهند در مورد آنچه در شهرهایشان ساخته می شود، حرف آخر را بزنند” شکست خورد.

در واقع، این یک نقطه اختلاف اصلی بود آدام چاپدلین انجمن شهرداری ماساچوست که با این اقدام مخالفت کرد. چاپدلین در تفسیری نوشت که قانون منطقه‌بندی پیشنهادی «برنامه‌ریزی محلی را نادیده می‌گیرد» و «برنامه‌ریزی محلی متفکرانه را با دستوری فراگیر جایگزین می‌کند که نیازهای فردی تمام 351 شهر ماساچوست را نادیده می‌گیرد».

تراوالین می گوید بسیاری از شهرها نگران این هستند که چگونه گذراندن سوال 7 می تواند بر تراکم مسکن تأثیر بگذارد.

اما از دیدگاه او، “این به توسعه دهندگان جایگزین دیگری در هنگام خرید زیاد می دهد. به جای اینکه شاید ریسک ساخت یک خانه واقعاً بزرگ برای یک خانواده را برای تحقق بازگشت آنها بپذیرند، که ممکن است به قیمت 1.8 تا 2.5 میلیون دلار فروخته شود، آنها می توانند در عوض دو یا سه خانه کوچکتر در آن زمین بسازند و برگردند.”

ماساچستونی‌ها، به‌ویژه جوانان، ایالت را ترک می‌کنند تا مکانی مقرون‌به‌صرفه‌تر برای زندگی پیدا کنند، خانواده‌های بزرگ را از هم پاشیده و به اقتصاد ما آسیب می‌زند.» وسلی لیما، از Legalize Starter Homes، در یک نظر نوشت. “نیاز به زمین های عظیم برای ساخت خانه های تک خانواده، خانه ها را گران می کند، ساخت خانه های جدید را کاهش می دهد، و توسعه دهندگان را تشویق می کند تا McMansions غول پیکر را برای جبران هزینه های زمین بسازند. هرکسی که به یک خانه تک خانواده ارزان در حومه شهر نیاز دارد، تقریباً از بازار خارج می شود.”

میکولا می‌گوید گام بعدی او این است که «به تمام اطلاعات جمعیتی برود و بفهمد، می‌دانید، کجا، جایی که فکر می‌کنیم، می‌دانید، سیاست‌هایی مانند این ممکن است بگذرد و سپس از آنجا برود».